Zo was daar ooit, mid-80's, Cyndi Lauper. Paar grote hits ("Girls Just Wanna Have Fun", " Time after Time", "True Colours") en daarna eigenlijk niets meer. Tot de wet van de synthese, om er maar eens een new age draai aan te geven, binnen 1 week mijn oog liet vallen op een aankondiging van een concert van Cyndi in Amsterdam, Cyndi te gast was in de show van Graham Norton en onze 'San Francisco connectie' Cyndi persoonlijk bleek te kennen.
Op naar de Melkweg dus. Zou het de grote of de kleine zaal zijn? Komt hier iemand op af? Is Cyndi leuk? Bij Graham Norton bleek ze al erg geestig (piepstem met zwaarste 'Noo Yawk' accent ooit gehoord) maar geen idee wat te verwachten.
Nou, Cyndi rocks! Gehuld in lederen outfit, voorzien van stevige rockband en gewapend met een verrassend sterke setlist denderde ze ruim vijf kwartier over de podium van de grote zaal - een vrijwel uitverkochte grote zaal zelfs! Cyndi vergeten zijn lag dus aan mij. De drie hits die ik me herinnerde bleven tot de toegiften bewaard, maar ze bleek vaker in m'n geheugen voor te komen - Natuurlijk, "She Bop" was ook van Cyndi... en "Drove all Night"... en "Change of Heart"... en zelfs de nummers van haar onlangs uitgekomen album "Bring ya to the Brink" waren leuk!
Cyndi blijkt een gay-icon te zijn (getuige de gil-nichten die ons omringden) maar vooral een doorgewinterde diva - ze speelt gitaar, dulcimer ("gitaar op een plankje"), heeft zo d'r nukken als dingen niet goed gaan, stampt op blote voeten rond, kan zo af en toe geen maat houden, maar wat maakt het uit... 55 jaar jong en still rockin'. Gokje: parkpop 2009? Not just for girls that wants to have fun!
