9 aug. 2008

Ladies and Gentlemen: Miss Grace Jones!

"Lokerse Feesten" klinkt als een week lang bier naar binnen gieten in het bijzijn van heel veel Belgen. In lokeren gaan ze echter een stap verder en bouwen ze tussen alle drank lokalen een gezellig ouderwets aandoende kermis (touwtje trekken, ringwerpen, aftandse draaimolens) en zetten ze een podium neer waaromheen sponsoren zich mogen uitleven met reclame uittingen.

Met de sponsorgelden en een legertje lokale vrijwillergers krijgt de organisatie het vervolgens voor elkaar om een line-up neer te zetten waar de grote festivals een puntje aan kunnen zuigen. Zo hobbelden in de Lokerse feestweek bandjes als The Sex Pistols en N.E.R.D. over het podium terwijl de dagkaart prijs maar zo'n 10-12 euro is. Het is dus nog wel degelijk mogelijk om voor weinig geld grote bands te zien.

Vrijdagavond was het tijd voor het zonder twijfel meest bijzondere optreden van de Lokerse Feesten 2008. Wat zeg ik, het meeste bijzondere optreden van het Europese vaste land van deze hele zomer! De rest van het festival seizoen kan worden afgelast, de popzaaltjes kunnen de rest van het jaar op slot. Grace Jones kwam, zag en overwon. Live. 2 uur lang en alles en iedereen verpletterend.



Grace Jones. Levend kunstwerk. Icoon. Uber-Diva. Vamp. MayDay. Man eating machine. Slave to the Rhythm. Ze is inmiddels 60 (!), maar ziet er beter uit dan ooit. Een stem als een orkaan en een begeleidingsband die weet hoe je een beukende mix van reggae en disco een terrein over laat denderen. Eindelijk in het echt gezien - het fenomeen blijkt te bestaan!

En Grace had er zin in. Het was pas het derde concert dit jaar (de eerste op Meltdown, de tweede op een giga-open-air festival, ook in Engeland) maar als dit try-outs zijn beloofd het heel wat voor wat nog komen gaat. Grace is back with a bang en al die tutjes met hun gitaartjes, politiek correcte flauwekul en riot girrrl nonsense kunnen een suf baantje gaan zoek en hun gitaar op marktplaats zetten. Met Stoere Grace op rooftocht is de rest overbodig.

Ze rockt, ze vloekt en tiert tijdens kostuumwissels, ze heeft zonder enige gene geen flauw idee hoe haar bandleden nou precies heten en ze doet met zichtbaar plezier haar ding. Ze nodigt publiek uit op het podium te komen en als iedereen er eindelijk opgeklommen is, springt zij er af om een zegetocht door het publiek te maken.

Vier nieuwe nummers van het aankomende album "Hurricane" en voor de rest blijkt haar complete repertoire tot en met "Slave to the Rhythm" uit alleen maar tijdloze klassiekers te bestaan. Songs als "Love is the Drug", "La Vie en Rose" en toegift "Warm Leatherette" zouden in de handen van ieder ander covers zijn, maar als Grace ermee aan de haal gaat worden het HAAR songs en hebben Roxy music, Edith Piaf en The Normal het nakijken.

Ranglijstje? Ok, simpel: Beste concert ooit bijgewoond.

Paar clipjes gemaakt, dit is er een van (nieuwe track "Corporate Cannibal"):



En "La Vie en Rose":



Ohja, voorprogramma was Macy Gray. Hmm? ja, ook leuk.